نشست علمی و پژوهشی موسسه بین المللی گفت و گوی فرهنگ ها و تمدن ها با موضوع اسلام و مسیحیت و سخنرانی پرفسور فرید العطاس، 30 آذر 1387 برگزار شد. گزارش کامل این نشست در روزنامه اعتماد منتشر شده است.
موسسه بین المللی گفت و گوی فرهنگ ها و تمدن ها در ادامه
نشست های علمی و پژوهشی خود، شنبه 30 آذر 1387، نشست "گفت و گوی اسلام و
مسیحیت" را با سخنرانی پرفسور فرید العطاس، استاد دانشگاه ملی سنگاپور و عضو
منتخب انجمن بین المللی جامعه شناسی، برگزار کرد.
در ابتدای این نشست دکتر هادی خانیکی، مدیرعامل موسسه، با
تاکید بر ضرورت نگاه به مقوله گفت و گو از ساحت های مختلف علمی، سخن خود را آغاز
کرد: «مقوله گفت و گو به همان میزان که در مباحث فلسفی و معرفتی مورد توجه است به
همان نسبت هم باید در حوزه مسائل جامعه شناسی، تاریخی و سیاسی به آن پرداخت...
باید از تجربه های خاص جوامع اسلامی و متفکران مسلمان در جهان امروز بهره گرفت. از
آنجا که دکتر العطاس به عنوان یک جامعه شناس دیدگاه ها و تجربه های ارزنده ای را
هم بر پایه مطالعات توسعه در کشور مالزی و آسیای جنوب شرقی دارد و هم در فرایند
گفت و گوی میان اسلام و مسیحیت پروژه های موفقی را دنبال کرده و به دلیل تعلق خاطر
و نسبتی که با خاندان العطاس (دکتر حسین العطاس و دکتر نقیب العطاس) دارد، این است
که می تواند موفق باشد.»
همچنین دکتر سراج زاده، رئیس انجمن جامعه شناسی ایران، در
سخنان کوتاهی به معرفی فرید العطاس پرداخت و درباره جایگاه علمی و فرهنگی وی
سخنانی ابراز داشت.
سپس فرید العطاس با اشاره به
موضوع گفت و گوی فرهنگ ها و تمدن ها سخن خود را آغاز کرد: «...می خواهم موضوعی را
مطرح کنم که موضوع مهمی درباره گفت و گوی تمدن ها و گفت و گوی ادیان است. من ده
سال در حیطه گفت و گوی بین ادیان کار کرده ام و اخیرا" هم ساختمان مخصوص گفت
و گوی ادیان را راه اندازی کرده ام. برداشت من این است که دیالوگ معمولا" بین
انسان های نخبه شکل می گیرد. فکر می کنم یکی از مشکلات در این زمینه این است که
کسانی در گفت و گو شرکت می کنند که احساس نیاز می کنند و کسانی هم که آن را بر نمی
تابند در آن شرکت نمی کنند. اگر نقش گفت و گوی بین تمدن ها استقرار صلح و آرامش
است باید فراتر از ادیان و نژادها باشد و میان مردم هم ظهور و بروز داشته باشد. در
این زمینه ما زیاد نمی توانیم به سیاستمداران اطمینان داشته باشیم چون سیاستمداران
در این زمینه چندان قابل اطمینان نیستند. بنابراین ما مجبور هستیم به نیروی عامه
مردم برای گفت و گو تکیه کنیم، بنابراین هدف اصلی این قضیه ایجاد یک جامعه چند
فرهنگی است که در آن به همه فرهنگ ها پرداخته شود، منظور من از جامعه چند فرهنگی
جامعه ای است که مردم قادر هستند مشکلات همدیگر را درک کنند و همه این مسائل را در
نظر داشته باشند. برای اینکه هر جامعه بتواند به فرهنگ های مختلف احترام بگذارد
باید سه جنبه را در نظر داشته باشد.»...
+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم دی 1387ساعت 6:38 بعد از ظهر  توسط محمد صادقی
محمد صادقی/1359
این جا باد و باران با دریا سخن می گویند گوش فرا می دهم بی آن که چیزی از نجوای شان بفهمم اما در دور دست ها جایی که آذرخش چنان درخششی ندارد تا افق ها را روشن کند صدای تو با سایه ها سخن می گوید درست مانند روزی که از راه رسیدی. (نونو ژودیس)