چند روز دیگر (30 شهریور) سالروز گفت و گوی تمدن هاست، این مقاله را که امروز 26 شهریور 1387 در روزنامه کارگزاران منتشر شده است، به همین مناسبت نوشته ام...
پس از پایان جنگ سرد، طرح نظریه
برخورد تمدنها از سوی پرفسور ساموئل هانتینگتون، اندیشمندان دنیا را نگران کرده
بود زیرا، هانتینگتون درگیریها و رویارویی های آینده را در اختلاف های تمدنی و
هویتی جستجو نموده و نظریه خویش را بر آن استوار ساخته بود و به این ترتیب نقدهای
فراوانی نیز از سوی اهالی فرهنگ و اندیشه در سراسر گیتی درباره این نظریه منتشر
گردید، اما در چنین شرایطی نیاز به اندیشه ای دیگر و هوایی تازه، ضروری تر به نظر
می آمد ...
گزارش نشست بزرگداشت پرفسور ویلیام چیتیک در موسسه بین المللی گفت و گوی فرهنگها و تمدنها را در ماهنامه پژوهشی،سیاسی،اجتماعی آیین (شماره 15-مرداد1387) بخوانید.
در جستجوی حقیقت
محمد صادقی
موسسه بین المللی گفت و گوی فرهنگ ها و تمدن ها در ادامه نشست های علمی و
فرهنگی خود، روز دوشنبه 27 خرداد 1387 در نشستی با حضور جمعی از اهالی فرهنگ و
اندیشه، تلاش های محققانه پرفسور ویلیام چیتیک را، که چهل سال به پژوهش در زمینه
فرهنگ، ادبیات و عرفان ایرانی پرداخته و آثار ارزشمندی را پدید آورده، ارج نهاد.
در ابتدای نشست پاسداشت خدمات عاشقانه پرفسور چیتیک و
همسرش (دکتر ساچیکو موراتا)، دکتر احمد جلالی، نماینده پیشین ایران در یونسکو گفت:
«از جناب دکتر نصر نقل قول شده است که آقای ویلیام چیتیک هر چند ظاهرا"
آمریکایی هستند اما باطنا" ایرانی هستند و بنده هم فکر می کنم که با توجه به
روحیات استاد چیتیک می شود چنین گفت ...
+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم شهریور 1387ساعت 4:37 بعد از ظهر  توسط محمد صادقی
محمد صادقی/1359
این جا باد و باران با دریا سخن می گویند گوش فرا می دهم بی آن که چیزی از نجوای شان بفهمم اما در دور دست ها جایی که آذرخش چنان درخششی ندارد تا افق ها را روشن کند صدای تو با سایه ها سخن می گوید درست مانند روزی که از راه رسیدی. (نونو ژودیس)